Το Λύκειο των Ελληνίδων Βόλου, την περασμένη εβδομάδα 9,10 και 11 Ιουλίου διοργάνωσε για τα μέλη και τους φίλους του μια πετυχημένη εκδρομή με πλούσιο εκπαιδευτικό και ψυχαγωγικό περιεχόμενο στην Αργολίδα και τις Σπέτσες. Ιστορικοί περίπατοι και άλλα ενδιαφέροντα με επίκεντρο την παρακολούθηση της παράστασης, σε πανελλήνια πρώτη, την «Ορέστεια» του Αισχύλου στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου.
Την πρώτη ημέρα, οι εκδρομείς είχαν την ευκαιρία να επισκεφθούν το Ναύπλιο, την πρώτη πρωτεύουσα της Ελλάδας, που έχει συνδέσει την ιστορική διαδρομή της με μερικές από τις πιο σημαντικές στιγμές της χώρας. Μετά τη μεσημεριανή ξεκούραση αναχώρησαν για το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου απολαμβάνοντας την ατμόσφαιρα του τελειότερου και διασημότερου αρχαίου ελληνικού θεάτρου, το οποίο συνδυάζει την κομψότητα με την τέλεια ακουστική. Αυτοί ήταν εξάλλου οι λόγοι που συντέλεσαν στη δημιουργία του φεστιβάλ Επιδαύρου, θεσμός που έχει ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια και στον οποίο εντάσσεται και η παράσταση που παρακολούθησε η εκδρομική ομάδα του ΛΕΒ σε πανελλήνια πρώτη. Την «Ορέστεια» του Αισχύλου, όπου ο Γιάννης Χουβαρδάς με μια εξαιρετική ομάδα ηθοποιών και καλλιτεχνικών συντελεστών δημιούργησε μια παράσταση για τις απαρχές και το μέλλον της ανθρώπινης βίας. Πρόκειται για την μοναδική σωζόμενη αρχαία τριλογία: Αγαμέμνων, Χοηφόροι, Ευμενίδες, η οποία παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 458 π.Χ. στη γιορτή των Διονυσίων και αντλεί το θέμα της από το μύθο των καταραμένων Ατρειδών, απογόνων του Ατρέα, στους οποίους επί πολλές γενιές το ένα έγκλημα διαδέχεται το άλλο. Χιλιάδες άνθρωποι, κυρίως νέοι, συνέρευσαν για να παρακολουθήσουν τον μύθο της «Ορέστειας» που παρουσιάστηκε με πολλές ανατροπές, πέρα από τα στερεότυπα και καινοτόμες παρεμβάσεις του σκηνοθέτη. Η «Ορέστεια» έκανε εντύπωση με τη vintage αισθητική της. Σκηνικό ένα παλιομοδίτικο σαλόνι με τους ηθοποιούς ντυμένους σε ύφος της εποχής του ’40. Ο σκηνοθέτης Γιάννης Χουβαρδάς μεταφέρει το μύθο συμβολικά στη μετεμφυλιακή Ελλάδα, ενώ «αλλάζει» το προφίλ των κεντρικών χαρακτήρων. Όλοι οι ηθοποιοί αποδεικνύουν το υποκριτικό τους status: η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη με ρετρό κυριλέ αμφίεση στο ρόλο της γλυκιάς αφοσιωμένης Κλυταιμνήστρας, ο Νίκος Κουρής στο ρόλο του Αγαμέμνονα με στρατιωτική αμφίεση ως θριαμβευτής απόμαχος, η Στεφανία Γουλιώτη ως κωφάλαλη Ηλέκτρα και ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης ως μύωπας Ορέστης. Μεγάλη εντύπωση έκαναν τα «αιχμηρά» μοντερνιστικά ακούσματα μαζί με παλιά τραγούδια Βέμπο και Μένδρη σε διασκευή του Σταύρου Γασπαράτου. Πέρα από τις όποιες αντιρρήσεις, αυτό που κυριαρχεί είναι ότι τελικά ο Χουβαρδάς αποδίδοντας τη διαχρονική σημασία της «Ορέστειας» (στην οποία στηρίζεται η μετάφραση του Δημήτρη Δημητριάδη) «κλείνει» τη μοναδική σωζόμενη τριλογία της αρχαιότητας στους τέσσερις τοίχους ενός αιμάτινου δωματίου, της επιτρέψει να δραπετεύσει από αυτό μόνο με ένα …απατηλό όνειρο. Μοιάζει να μας λέει ο σκηνοθέτης τα αυτονόητα πλην όμως πάντα ανησυχαστικά: «Κοιτάξτε: Αυτό το δωμάτιο είναι η Ελλάδα, αυτή η οικογένεια είμαστε εμείς κι αυτός ο παλιός εμφύλιος πάντα θα μας κατατρώει. Το Κακό είναι εντός μας και καμιά διαχείρισή του δεν θα είναι ποτέ απόλυτα αποτελεσματική.
Μετά την παράσταση και την επιστροφή το βράδυ στο Ναύπλιο, οι περισσότεροι χάρηκαν απολαυστικές βόλτες στα πανέμορφα σοκάκια του Ναυπλίου, κοντά στην κεντρική ιστορική πλατεία, την πλατεία Συντάγματος ή πλατεία του πλατάνου κατά την επανάσταση, η οποία περιστοιχίζεται από ιστορικά κτήρια όπως η παλιά βουλή, το ανάκτορο Ιωάννη Καποδίστρια, το σπίτι του Θ. Κολοκοτρώνη, οι εκκλησίες του Αγίου Σπυρίδωνα του Αγίου Γεωργίου, το αρχαιολογικό μουσείο κλπ.
Την δεύτερη ημέρα, την Κυριακή, το πρόγραμμα ξεκίνησε με την προγραμματισμένη ξενάγηση στο Πελοποννησιακό Λαογραφικό Μουσείο (ΠΛΙ), ένα από τα καλύτερα ελληνικά λαογραφικά μουσεία της χώρας. Η νέα μόνιμη έκθεση που επισκέφθηκαν, μετά την υποδοχή που τους έκανε η κυρία Ιωάννα Παπαντωνίου, αφορά κυρίως στο αστικό Ναύπλιο και τις γύρω περιοχές. Στο ισόγειο παρουσιάζονται ετερόκλητα μουσειακά αντικείμενα σε μια τολμηρή ελεύθερη εγκατάσταση για να τονιστεί η πολυμορφία της συλλεκτικής φιλοσοφίας του ΠΛΙ. Η μουσειολογική πρόταση παρουσιάστηκε στο Ναύπλιο σποραδικά ήδη από το 1999 και βέβαια στις «Πτυχώσεις», την έκθεση της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας του 2004. Αρκετοί βέβαια προτίμησαν να επισκεφθούν το εξαιρετικό επίσης τοπικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Πριν το μεσημέρι, οι εκδρομείς όδευσαν για την Κόστα, το κοντινό λιμάνι απέναντι ακριβώς από τις Σπέτσες, όπου επιβιβάστηκαν στο καραβάκι με προορισμό το ιστορικό νησί, τη διαχρονική κοσμοπολίτισσα του Αργοσαρωνικού. Οι Σπέτσες – με την έντονη τουριστική κίνηση και την αξιόλογη καλλιτεχνική δραστηριότητα εντυπωσιάζουν τον επισκέπτη. Εμπορικό κέντρο και ψυχή του νησιού η Ντάπια, η πλατεία της Επανάστασης, όπου βρισκόταν το πυροβολείο του νησιού, με τα κανόνια, τα νεοκλασικά αρχοντικά και τα στρωμένα με βότσαλα σε περίτεχνους σχεδιασμούς δρομάκια. Γύρω από την πλατεία βρίσκονται, εκτός από τα περισσότερα μαγαζιά, το λιμανάκι όπου φτάνουν τα δελφίνια και τα σπουδαιότερα μουσεία.
Η ημέρα, μετά από δροσερό μπάνιο στην κοντινή παραλία του Αγίου Μάμα και καλό φαγητό, έκλεισε με πανέμορφες διαδρομές, πεζή ή με τα γραφικά αμαξάκια που μεταφέρουν τους επισκέπτες στα περισσότερα σημεία της πόλης. Ένας μεγάλος περίπατος με κατεύθυνση το Παλιό Λιμάνι με τους ταρσανάδες, το κέντρο της βραδινής ζωής με τα καλά εστιατόρια και τα δημοφιλή κλαμπάκια, ήταν πολύ γραφικός με τα επιβλητικά αρχοντικά και τα άριστα διατηρημένα καπετανόσπιτα που δεσπόζουν σε όλο το μήκος της παραλίας. Επίσης τα αρχοντικά του Χατζηγιάννη Μέξη, της Μπουμπουλίνας, του Σωτηρίου Ανάργυρου, το Δημαρχείο, η πλατεία Ποσειδωνίου, η Αναργύρειος – Κοριαλένειος Σχολή, ην Καποδιστριακή Πνευματική Στέγη, το εκκλησάκι της Παναγίας της Αρμάτας, και πολλά άλλα δίνουν μαζί με την ευνοημένη από τη γεωγραφική θέση και το απαράμιλλο φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον μια εξαιρετική εικόνα του νησιού. Το βράδυ, οι περισσότεροι επέστρεψαν στην Ντάπια για να δειπνήσουν ελεύθερα στα όμορφα ταβερνάκια απολαμβάνοντας τη δροσιά και τον κοσμοπολίτικο μοναδικό χαρακτήρα του νησιού.
Η τρίτη ημέρα ξεκίνησε με την επίσκεψη στο εντυπωσιακό Μουσείο της Μπουμπουλίνας, το θρύλο της ιστορίας του νησιού. Στεγάζεται στο αρχοντικό της ηρωίδας, της μοναδικής γυναίκας στην παγκόσμια ναυτική ιστορία με τον τίτλο της Ναυάρχου. Μια κατοικία, κτισμένη περί τα τέλη του Ι7ου αι., με υπέροχο ξυλόγλυπτο ταβάνι στη μεγάλη σάλα. Κατά την ξενάγηση οι επισκέπτες μας άκουσαν για τη ζωή και τη δράση της Μπουμπουλίνας και συγχρόνως είδαν μπροστά τους να ξεδιπλώνονται προσωπικά αντικείμενα και προσωπογραφίες της, ομοίωμα του θρυλικού πλοίου της, του Αγαμέμνονος, εικόνες, βιβλία, χάρτες, πίνακες, έπιπλα εξαιρετικής τεχνοτροπίας και άλλα αντικείμενα από τον 17ο μέχρι και τον 20ό αι.
Η τριήμερη περιήγηση έκλεισε το βράδυ με την επιστροφή στο Βόλο μέσα σε μια υπέροχη φιλική ατμόσφαιρα της πολυμελούς εκδρομικής ομάδας του ΛΕΒ. Ωραία εκπαιδευτική καλοκαιρινή εμπειρία με την υπόσχεση μιας αντίστοιχης μελλοντικής.
