Απογευματινό με θέμα «Προσδοκία η αναβίωση της υφαντικής στην Ελλάδα: το καινοτόμο παράδειγμα της Αποστολής «Πηνελόπη Γκάντι», οργανώνει το Λύκειο των Ελληνίδων Βόλου, τη Δευτέρα 31 Μαρτίου.
Η Αποστολή Πηνελόπη Γκάντι» του Πανεπιστημίου των Ορέων της Κρήτης στο Βόλο αποδεχόμενη την πρόσκληση του Λυκείου των Ελληνίδων Βόλου θα παρουσιάσει στο Βόλο, για πρώτη φορά στην περιοχή μας, τη φυσιογνωμία και τους στόχους της.
Η εκδήλωση, που θα γίνει στο ξενοδοχείο Πάρκ στις 6.30 το απόγευμα περιλαμβάνει παρουσίαση της πρωτοποριακής και εξαιρετικά ενδιαφέρουσας αυτής δομής, με ομιλήτριες τις κυρίες Βαρβάρα Τερζάκη-Παλλήκαρη, πρόεδρο και συντονίστρια της αποστολής «Πηνελόπη Γκάντι» και Λουϊζα Καραπιδάκη, ερευνήτρια Ακαδημίας Αθηνών. Ενδιάμεσα θα παρεμβάλλονται ολιγόλεπτα βίντεο από την εμπειρία της αποστολής.
Η σύνδεση αυτή του Λυκείου των Ελληνίδων Βόλου με την Πηνελόπη Γκάντι» έγινε το περασμένο καλοκαίρι , εκφράζοντας και οι δυο φορείς την ευχή να επικοινωνήσουν ενώνοντας το μίτο τους και με το παράδειγμα της αποστολής να συμβάλουν στην ευαισθητοποίηση και την κινητοποίηση του κοινού που αγαπάει και σέβεται την παράδοση και την οικιακή χειροτεχνία.
Αλλά πως προέκυψε το όνομα «Πηνελόπη Γκάντι» και σε τι στοχεύει: Το όνομα «Πηνελόπη» παραπέμπει στην υπομονετική υφάντρια των ομηρικών επών, το δε όνομα του Γκάντι παραπέμπει στη μη βία. Ταυτόχρονα όμως υπενθυμίζεται, ότι η μεγάλη αυτή μορφή της Ινδίας έχει συνδεθεί με την υφαντική, αφού ο ίδιος ο Γκάντι κατασκεύαζε νήματα για να επιβιώσει, οι δε οπαδοί του έφτιαχναν μόνοι τους τα ρούχα τους στους αργαλειούς εκείνης της εποχής. Τα δύο αυτά ονόματα «παντρεύτηκαν» στον ελλαδικό χώρο και μάλιστα στη Κρήτη, σε μια ιδανική σύζευξη για να διασωθεί μια μοναδική τέχνη και μέσα από αυτή ο πολιτισμός και οι παραδόσεις αιώνων.
Η «Πηνελόπη Γκάντι» ξεκίνησε ως πρωτοβουλία του Πανεπιστημίου των Ορέων στη Κρήτη και ήδη ξεδιπλώνει τα πανέμορφα «πανιά» της για να κατακτήσει και άλλες χώρες. Βασικός στόχος της, είναι να μπει σιγά-σιγά, αλλά συστηματικά, στην εκπαίδευση και μάλιστα στην πρωτοβάθμια. Η πρωτοβουλία αυτή που έχει τα χαρακτηριστικά της Αποστολής, ξεκίνησε δειλά το 2008 ως ιδέα και τώρα πλέον έχει αρχίσει να μετράει τους πρώτους καρπούς ανάδειξης της σύνδεσης με το παρελθόν, τότε που οι άνθρωποι φορούσαν ό,τι ύφαιναν, ενώ στο σπίτι τα υφαντά ήταν είδος αναγκαίο για πολλές χρήσεις. Από τα «προσόψια» και τα ενδύματα, που χρησιμοποιούσαν καθημερινά, έως τα σκεπάσματά τους.
Πρόκειται για μια μη κερδοσκοπική δραστηριότητα στην οποία εμπλέκονται άνθρωποι, που ανήκουν σε πανεπιστημιακούς και πολιτιστικούς φορείς και η οποία έχει ως στόχο της την ανάδειξη, διάσωση, διατήρηση και διάδοση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς στον χώρο της υφαντικής τέχνης. Η ευαισθητοποίηση των ανθρώπων αποτελεί το κύριο μέλημα της δράσης, η οποία όχι μόνον θα συμβάλει στη διατήρηση και διάδοση στη νέα γενιά της πολιτιστικής κληρονομιάς, αλλά θα μπορέσει να βοηθήσει πολλά νοικοκυριά και ανθρώπους της υπαίθρου με την προσωπική τους ενασχόληση και παραγωγή να ωφεληθούν, ενόψει μάλιστα της δυσμενούς συγκυρίας.
Η Αποστολή «Πηνελόπη Γκάντι» υποστηρίζεται από μια δυναμική ομάδα επιστημόνων και πανεπιστημιακών, αλλά κυρίως το πάθος εκατοντάδων ανθρώπων για τη διαφύλαξη και συνέχεια του ελληνικού πολιτισμού. Δραστήρια και αδιάκοπα εργάζονται για την προώθησή της επιστήμονες από τα τμήματα Ιστορίας – Αρχαιολογίας και το παιδαγωγικό του Πανεπιστημίου Κρήτης, όπως η Στέλλα Καλογιαννάκη, η Ίρις Τζαχίλλη, ο Κωνσταντίνος Καρράς ο Δημήτρης Καραγιώργος, ενώ σημαντική είναι η συμβολή της Λουϊζας Καραπιδάκη από την Ακαδημία Αθηνών.«Ψυχή» και συντονίστρια της ομάδας της «αποστολής» είναι η Ρεθυμνιώτισσα Βαρβάρα Τερζάκη-Παλλήκαρη, μια γυναίκα με πάθος για την Κρήτη, την ιστορία και την παράδοσή της.
Η Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ από τις πρώτες γυναίκες που υποστήριξαν την αποστολή «Πηνελόπη Γκάντι» σε μια από τις πρώτες εκδηλώσεις της αποστολής είχε μεταξύ άλλων: «Η γνώση της υφαντικής είναι πολύτιμο στοιχείο του άϋλου πολιτισμού. Αυτού που προσπαθεί σήμερα διεθνώς να διασώσει η ΟΥΝΕΣΚΟ, ενώ τα προϊόντα της απαράμιλλης αυτής βιοτεχνίας, είναι λαμπρά, δείγμα του υλικού λαϊκού πολιτισμού της χώρας. Θα το πω πιο απλά: Αναμφισβήτητα είναι το κάθε υφαντό έργο τέχνης, πατροπαράδοτο, μαζί και τεχνική. Συνδυασμός η υφαντική του παρελθόντος μαζί με το καλλιτεχνικό μέλλον. Αξίζει να γράψουμε την ιστορία της, να αφουγκραστούμε το δίδαγμά της για ένα πιο αυθεντικό και ωραιότερο αύριο, αυτό που τόσο έχει ανάγκη ο τόπος, ειδικά σήμερα».
Η παραπάνω εκδήλωση είναι ενταγμένη στο συνειδητό αγώνα που καταβάλει το Λύκειο των Ελληνίδων Βόλου, που σε πείσμα των καιρών, προτάσσει στους στόχους του τη συνέχιση της λειτουργίας του εργαστηρίου υφαντικής μαζί και του πολύ ενδιαφέροντος, για τη δημιουργική απασχόληση, εργαστηρίου κεντήματος. Το πιο σημαντικό είναι ότι ανταποκρίνονται σ’ αυτή την καινοτόμα δράση νέοι άνθρωποι, ακόμα και παιδιά. Για το λόγο αυτό, μετά από μικρής διάρκειας πιλοτικά προγράμματα για παιδιά που έγιναν και πέρυσι και πρόσφατα με επιτυχία, φέτος, θα επιδιωχθεί η υφαντική τέχνη να μπει στα σχολεία μέσα από αντίστοιχο εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Είναι ένα δημιουργικό μάθημα ζωής με απώτερο στόχο την επαφή των νέων γενεών με μία τέχνη, που απειλείται από αφανισμό, μιας και οι μεγάλες τεχνίτριες της υφαντικής είναι στην πλειονότητά τους γυναίκες μεγάλης ηλικίας που σιγά σιγά χάνονται, μαζί τους και η πολύτιμη αυτή τέχνη.
